Το ταξίδι στην Ιταλία για τραπεζια

«Καλά. Φρόντισε να επιστρέψεις σύντομα. Μου έλειψες πολύ. Α, είναι και κάτι άλλο, θα πάω στην Ιταλία για δύο μέρες. Δε βλέ­πω να το αποφεύγω» «Πάλι τραπεζια; Πώς έτσι;» «Έχω καθυστερήσει κάποιες παραδόσεις μεταφράσεων. Ο εκ­δότης μου 'χει βάλει χέρι. Δυστυχώς, μόνο μεταφορικά. Πάντως μου λείπεις. Να προσέχεις». «Ωραία, θα προσέχω. Και πού ξέρεις, τόσα ταξίδια στο εξω­τερικό, δεν μπορεί, σε κάποιο αεροδρόμιο θα βρεθούμε». Έκλει­σαν με γέλια. «Ποιος ήταν;» ρώτησε που είχε μπει στο δωμάτιο χρησιμοποιώντας το δικό της κλειδί και τώρα γδυνόταν για να κάνει μπάνιο. «Ο φίλος μου από την Ελλάδα. Με συμβουλεύει να προσέχω». «Να του πεις ότι σε προσέχω εγώ», είπε αυτή και κόλλησε το γυμνό της στήθος πάνω του. Πέρασαν το βράδυ σ' ένα σχετικά ήσυχο μπαρ με τζαζ μου­σική. Άκόμα και αρκετές ώρες μετά τα μεσάνυχτα, έ­σφυζε από ζωή και θύμισε κάτι από Ελλάδα. Ήξε­ρε όμως ότι εδώ αυτό ήταν παροδικό, ενώ οι συνθεσεις τοιχου στη χώρα του μόνιμο.

Οι τελικές αποφάσεις για το μέλλον του παράξενου επιπλου

Μια γε­νική συνέλευση στην Πατρα θα έδινε τις τελικές αποφάσεις για το μέλ­λον του παράξενου επιπλου.
Μερικά χρόνια αργότερα, και μετά τη επιπλο συνάντηση, κατάφερε να διευρύνει τις σχέσεις του στον επιπλο περίγυρο. Όπως επιτασσόταν από τις αποφάσεις των τεχνιτών επίπλου, πέτυχε να έχει μια ακρόαση από τον μάστορα, κατά τη διάρκεια της οποίας μπόρεσε να πουλήσει το επιπλο, όπως ακριβώς είχε αποφασι­στεί, το αντίτιμο των εξακοσίων ευρώ ήταν σχεδόν αστρονομικό, μα είχε ελάχιστη σημασία μπροστά στο αρχικό σχέδιο, ο έμπορος μπορούσε πια να επιστρέψει στη γενέτειρα του, κλείνοντας το τελευταίο κεφάλαιο του πολυετούς ταξιδιού του.
Ο επίλογος που τον περίμενε εκεί ήταν ελάχιστα δίκαιος και έν­δοξο. Το σπίτι του είχε υποστεί διάρρηξη η βι­βλιοθήκη του είχε διασπαρεί και κλαπεί στο μεγαλύτερο μέρος της, η ζημιά στην αγαπημένη του συνθεση θα χειροτέρευε ακόμα πε­ρισσότερο την κατάσταση. Οι κατηγορίες που εξαπολύθηκαν εναντίον του για ερασιτεχνισμό θα οδηγούσαν στα σκουπίδια και τους τελευταίους εναπομείναντες καναπεδες της πάλαι ποτέ θαυμαστής συλλογής του. Η ζωή του θα πλησίαζε στο τέλος του νήματος της. Όμως, ενώ όλα τα φθαρ­τά κατέρρεαν γύρω του, εντούτοις τα ανώτερα, τα πνευματικά, τα αγ­γελικά, τα θεϊκά, αυτά για τα οποία εργάστηκε σε όλη του τη ζωή, θα γλίτωναν από τους βέβηλους -για να τα ανακαλύψουν μεταγενέστεροι μύστες- κρυμμένα επιμελώς στη αποθήκη ενός χρυσού κάστρου.

Σκεψεις

Ναί, άν κάνουμε ευτυχισμένες σκέψεις, θάμαστε ευ­τυχισμένοι. "Αν σκεφτόμαστε εξαθλιωμένα, θάμαστε ε­ξαθλιωμένοι. "Αν κάνουμε τρομερές σκέψεις, θα ζούμε μέσα στόν τρόμο. "Αν σκεφτόμαστε αρρωστημένα, θά­μαστε σίγουρα άρρωστοι. "Αν συλλογιζόμαστε τήν άποτυχία θ" άποτύχουμε στη ζωή μας. "Αν λυπόμαστε τον έαυτό μας, δλοι οί γύρω μας θά μας λυπούνται καϊ θά μας άποφεύγουν. Ό Νόρμαν Βίνσεντ Πήλ, είπε κά­ποτε: «Δεν είσαστε αυτό πού νομίζετε" άλλ' αύτό πού σκέπτεσθε, είσαστε και τίποτ'
άλλο.

επιπλα

Νεα

Οι ηγετες... οι ηγετες χεστηκανε, θα σου πουνε οι μηχανισμοι -εστω και υποτυπωδως- υπαρχουν, το θεμα ειναι τι κανουμε απο κει και περα. Δε γινεται να δικαστει καποιος χωρις ελαφρυντικα, γι αυτο υπαρχουν στον ποινικο κωδικα, για να εφαρμοζονται οπου πρεπει.

Το οτι θα δικαστουν απο δικαστηριο ανηλικων δεν ειναι ελαφρυντικο ειναι η νομιμη διαδικασια.

Υπαρχουν πολλες εγκληματολογικες θεωριες που καταδεικνυουν ως αιτια του εγκληματος πολλες διαφορετικες καταστασεις. Οι λεγομενες βιολογικες θεωριες πχ, λενε πως το εγκλημα ειναι γραμμενο στα γονιδια μας. Ο Λομπροζο που ηταν απο τους πρωτους εγκληματολογους υποστηριζε πως οι κοντοι κακομουτσουνοι μαυριδεροι ειναι πιο επιρρεπεις στο εγκλημα απο τους ανοιχτοχρωμους πχ. Οι θεωριες αυτες πλεον εχουν καταρριφθει σε μεγαλο βαθμο.

Αλλες θεωριες λενε πως σημαντικο ρολο παιζουν οι παρεες. Αλλες η οικογενεια, και παει λεγοντας. Η συγχρονη εγκληματολογια συνηθως δεν καταληγει σε μια θεωρια, αλλα σε εναν συνδυασμο αυτων που και παλι δεν μπορουν απολυτα να εξηγησουν τη γενεση του εγκληματος. Αν βαλεις πχ δυο διδυμα αδερφια στις ιδιες καταστασεις, να εχουν τα ιδια βιωματα, τις ιδιες παρεες, τα ιδια ολα, δε σημαινει πως θα σου βγουνε και οι δυο εγκληματιες.

Που θελω να καταληξω. Στο οτι σαφως με αυτην την λογικη ολοι οι παραβατες ειναι και θυτες και θυματα, ολοι σαφως κι εχουνε και προσωπικη ευθυνη αλλα αυτη η ευθυνη πρεπει να προσδιοριστει επακριβως ωστε δικαστουν δικαια. Εξαλλου η δικαιη δικη ειναι απαραβατο ανθρωπινο δικαιωμα συμφωνα με την ΕΣΔΑ. Ετσι και τα κοριτσια αυτα, πρεπει να δικαστουν απο ειδικο δικαστηριο, να τους αναγνωριστουν ο,τι ελαφρυντικα υπαρχουν και ει δυνατον να επανεισαχθουν επειτα απο καποια χ ψ χρονια στην κοινωνια ως ενεργοι πολιτες που θα προσφερουν στο κοινωνικο συνολο.

Δεν ξερω αν θυμασαι πριν απο καμια 20αρια χρονια δυο δεκαχρονα αγορια στην Αγγλια που σκοτωσαν ενα διχρονο αγορακι που το απηγαγαν απο ενα εμπορικο κεντρο πετροβολωντας το, τον jamie Bulger αν δεν κανω λαθος. Η κοινη γνωμη τοτε επιπλα ειχε σοκαριστει. Τα παιδια αυτα μπηκαν εννοειται σε ιδρυμα μεχρι την ενηλικιωση τους. Αυτη τη στιγμη εχουν αφεθει ελευθερα, εχουν καινουριες ταυτοτητες και κατα τα λεγομενα των ειδικων ειναι πληρως ενταγμενα στην κοινωνια. Κανεις ομως δεν ξερει που ακριβως βρισκονται, εικαζεται πως εχουν μεταφερθει στην Αυστραλια γιατι καταλαβαινεις πως ουκ ολιγοι ειναι αυτοι που θα ηθελαν να τα σκοτωσουν, εστω και 20 χρονια μετα. Για μενα ομως, που δεν ειμαι η μανα του παιδιου και το βλεπω αντικειμενικα, αν αυτα τα παιδια εχουν κατανοησει τι κανανε, εχουνε μετανοιωσει γι αυτο, εχουν συνειδητοποιησει τον πονο που προξενησανε και ειναι πλεον παραγωγικοι πολιτες, η δικαιοσυνη πετυχε το σκοπο της.

νεα επιπλα

Αυτά που γράφουμε εδώ είναι κομάτια της προσωπικότητάς μας, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, ειτε τα πιστεύουμε και τα γράφουμε σοβαρά είτε όχι. Ο όρος real life είναι εντελώς άκυρος γιατί και αυτά που γράφουμε εδώ είναι τμήμα της ζωης μας είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι.
Αυτό που γίνεται εδώ είναι απρόσωπη επιπλα επικοινωνία, διαφέρει μεν απο την προσωπική επικοινωνία αλλά δεν παύει να ναι επικοινωνία και να ικανοποιεί τμήμα των αναγκών μας για επικοινωνία. Ασφαλώς στην πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία, εχεις περισσότερα στοιχεία για τον συνομιλητή σου, το πρόσωπο και τους μορφασμούς του, που είναι εξαιρετικά πλουσιο επικοινωνιακά, τις φερορμόνες που εκπέμπει που επισης συμετέχουν στο επικοινωνιακό παιχνίδι, τα εγκεφαλικά κύματα που και αυτά παιζουν τον ρολο τους.

Ο καθένας είναι ξεχωριστή περίπτωση

Σε γενικές γραμμές δεν εχουν βάση και νόημα οι γενικεύσεις του τύπου : οι άντρες αυτό, οι γυναίκες εκείνο, ή αυτό είναι καλό το άλλο όχι, αυτό εχει αξία, εκείνο όχι.
Ο καθένας είναι ξεχωριστή περίπτωση και ενεργεί με βαση τα βιώματά του και τις αξίες του. Αν δεν κάνει ζημιά σε κάποιον άλλο ότι κι αν κάνει, κανείς δεν εχει δικαίωμα να του προσάψει κάτι. Αν πάλι κάνει κάτι και αυτό είναι επιζήμιο για κάποιον τρίτο, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία που να μπορεί να το ελαφρύνει ως πράξη.
Επίσης δεν έχει αξία να προσδιορίζεις τις αξίες σου με βάση την γνώμη και την έγκριση ή απόρριψη των άλλων.
Και εννοείται δεν είναι δυνατόν να ταυτίζονται τα έντονα συναισθήματα με πράξεις που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτές (επειδή και καλά αυτο τα κάνει πιό έντονα), με επιλα σχέσεις αταίριαστες και εκ των πρωτέρω καταδικασμένες, λες και αν υποθέσουμε ότι η ζαλάδα είναι κάτι επιθυμητό, το να κοπανας το κεφάλι σου στον τοίχο είναι ο μόνος και καλύτερος τρόπος για να το πετύχεις.
Τα εντονα συναισθήματα σαλονια και καταστάσεις αξίζουν όταν προκαλούνται απο ανθρώπους που έχουν αξία πραγματική και μέσα σε συνθήκες δημιουργίας κι όχι καταστροφής και πεδίου μάχης.

Μην αγχωνεστε μπορώ ευχαρίστως να αναλλάβω το ρόλου του Ιησου σε αντίστοιχη περίπτωση.

κρεβατια

εν ξέρω πόσες/οι από εδώ έχουν καλές σχέσεις με το ψωμί (υποθέτω όχι πολλές/οι ) , εγώ επειδή τρώω πολύ και επειδή έχω απαιτήσεις σε θέμα ποιότητας και γεύσης το ψάχνω και βρήκα κάτι που για όσους τρώνε ψωμί ίσως είναι ενδιαφέρον.
Παλιότερα όταν μέναμε όλοι μαζί με τους γονείς μου φτιάχναμε μόνοι μας επιπλα , μανίκι μεν αλλά άψογο αποτέλεσμα, μετά που παντρεύτηκε ο αδελφός μου και πήγε ο καθένας σπίτι του, το πράγμα μπερδεύτηκε, οι υπόλοιποι δεν τους πολυαπασχολεί και βολεύονται όπως να ναι, εγώ που το ψάχνω ως τώρα δεν μπορούσα να βρω λύση απλή, λειτουργική και με ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.
Από αρκετό καιρό είχα υποψη κατι μηχανάκια που κάνουν μόνα τους ψωμί αλλά δεν ειχα ακούσει ενθαρρυντικά πράγματα και δεν είχα δώσει σημασία, ώσπου πριν λίγο καιρό διάβασα ενα άρθρο στο "VITA" περί αρτοπαρασκευαστων, με πολύ καλές περιγραφές, βρήκα στο ίντερνετ και αναφορες κάποιων που τους χρησιμοποιούν και τα σχόλιά τους είναι πολύ ενθαρρυντικά. σαλονια
Οπότε λέω 135Ευρω είναι αξιζει μια δοκιμή.
Πήρα λοιπόν ένα, πρώτη δοκιμή μέτριο αποτέλεσμα (είχα κάνει και κάτι αλλαγές στην συνταγή, προ το κακό μάλλον), δεύτερη δοκιμή by the book αποτέλεσμα καλό άλλα και πάλι δεν με ενθουσίασε, νέα δοκιμή με κάποιες αλλαγές στην συνταγή και μπίνγκο, το αποτέλεσμα τέλειο γευστικά (τουλάχιστον για ψωμί με μαγιά, γιατι εγω προτιμώ με